Advocaat van de duivel… (rescue honden)

rescue hondenEr moet mij iets van het hart. Ja, dat heb ik om de zoveel tijd, dan zit er iets dwars; ik kan het dan maar beter even opschrijven en delen. Ik ben het daarna (meestal) gelijk weer kwijt en heb het los kunnen laten. Geen idee of dat mij nu ook gaat lukken met dit onderwerp. Ik denk dat ik veel los ga maken bij anderen, daarom mag een ieder op dit schrijven reageren, maar hou het netjes.

Ik wil een beetje advocaat van de duivel spelen:
Hoe kan je nu weten of een (rescue) hondje wat langskomt op Facebook past in jouw huissituatie? Of te wel, is er een klik en match of niet. Ik snap het eigenlijk niet zo goed. Ik vind het raar, als ik dat zeggen mag.

Ik ben heel eerlijk om te zeggen dat mijn persoonlijke mening over buitenlandse honden hierheen halen, niet die van iedereen is. En vaak worden mensen nog boos ook als ze mijn persoonlijke mening horen/lezen. Het feit dat heel veel buitenlandse honden hierheen worden gehaald, in opvang worden gezet in de hoop dat er een warm mandje langskomt, is schrikbarend veel. Maar helaas is het ook een feit dat heel veel van deze buitenlandse honden een rugzak hebben. Niet iedereen kan hiermee overweg en als je voor het eerst een hond neemt, is het niet verstandig dat je dan zo’n rescue hond neemt. Wat nog een feit is, is dat veel buitenlandse honden vaak proberen te ontsnappen met alle gevolgen van dien. Hoe vaak heb ik nu al gelezen dat er honden zijn die na 1 dag al vermist werden, of na een paar dagen ontsnapt waren uit de tuin of huis. En hoe vaak heb ik gelezen dat er honden dood terug werden gevonden.

Ik zei altijd, ik hoef geen buitenlandse hond, profieler zijn er genoeg in Nederland die een warm mandje zoeken. Die mening is wat bijgesteld. Als de hond in kwestie al in Nederland is en men kan er naar toe om kennis te maken, oké….prima.
Via de persoon waar we Sophietje vandaan hadden hoorde we over Nina, een Roemeens hondje. Ze zat al in de opvang in Nederland. Zo kon ik er naar toe om te kijken of er een klik en match was tussen mijn andere hondje DJ maar ook met mijzelf. Is er geen klik, dan geen hond erbij. Simpel.
Het was liefde op het eerste gezicht, DJ een zusje erbij, wij een nieuwe lieverd en Nina een een geweldig leven.

Op een dag kwam er een foto met 2 puppies erop voorbij op Facebook van een Italiaanse stichting en iemand vroeg of deze naar Nederland konden, want zij wilde de linker met donker masker adopteren. Maar hoe kan je nu iets weten van een foto waarvan je eigenlijk niet eens weet of het echt is, en of het alleen een foto is om aandacht te vragen voor die stichting? Plus, wat weet je van die stichting? Is het wel pluis? Etc. etc.

Toen kwam bij mij de advocaat van de duivel naar boven.
En ik snap de mensen best als ze mijn hersenspinsel niet begrijpen. Ik kreeg namelijk antwoorden als: “Het is een pup, het zou raar zijn als daar geen klik mee zou zijn” (eh, waarom zou dat raar zijn?!), of  “Heb al 14 jaar opvanghonden uit het buitenland, altijd liefde op het 1e gezicht van een foto! Het is altijd goed gegaan”.
Zelfs met een pup kan je geen klik hebben. Kijk maar eens als je naar een nest gaat kijken, de ene pup heeft gelijk je aandacht, een andere niet. Of er komt gelijk een pup naar je toe en een ander blijft zielig in een hoekje zitten. Dat heb je niet op een foto en kan je niets beoordelen hoe of wat.

Overigens is het nog altijd zo dat wat bij de een goed gaat, niet hoeft te betekenen dat het bij een ander ook goed gaat. Ik zit 30 jaar in de honden, van allerlei soorten: van rescue, met handicap, via een fokker met stamboom, tot eigen fok. Maar dat wil niet zeggen dat ik met alle honden die ik tegenkom of op een foto voorbij zie komen, een klik heb. Vorig jaar nog, een rescue hondje bezocht. Het werd niets, ik had er niets mee terwijl de foto zo leuk was. De rescue is bij de opvang gebleven, omdat dat wel een grote klik was. Dus, je kan zeggen wat je wil, een foto zegt echt niets.

Kijk, als ze in de opvang zitten in Nederland, kan je er naar toe. Maar zoals nu met deze foto van die 2 pups, iemand ziet die en wil deze graag. Kunnen ze naar Nederland? Tuurlijk joh, alles kan. Maar wat als het niet gaat bij de nieuwe eigenaren, waar gaan ze dan naar toe? Je kan nu eenmaal niet alle honden uit het buitenland redden en hier naar Nederland halen. Rescue opzetten in het land zelf is denk ik, nog veel wenselijker. Net zoals HondenBrokkenMakers doet in Roemenië. Hulde daarvoor en zo zou het eigenlijk overal moeten gebeuren. Want als wij alle zielige honden naar Nederland halen, gaan ze in Spanje en Bulgarije niet inzien dat ze daar hun honden moeten castreren en ze beter behandelen.

Er zijn 375 miljoen zwerfhonden in de wereld – en minimaal eenzelfde aantal zwerfkatten. Deze miljoenen dieren kunnen simpelweg niet allemaal naar Nederland komen. Immers, met het van straat halen van een zwerfdier, wordt de lege plek direct ingevuld door een nieuwe hond of kat in verband met de carrying capacity. Het lijkt de broodfok wel; daar red je ook geen puppie mee als je die koopt, de moeder wordt immers gelijk weer misbruikt.

Nederlanders adopteren jaarlijks duizenden zwerfhonden uit het buitenland. Dat redt dieren van de dood, maar houdt volgens dierenorganisaties de erbarmelijke omstandigheden ook in stand. Dat zwerfhonden een erbarmelijk leven leiden staat buiten kijf. Moeten we dus allemaal een zwerfhond uit het buitenland halen? Nee, zegt Niels Dorland van de Dierenbescherming. “De individuele dieren krijgen hiermee misschien wel een beter leven, maar daarmee wordt het probleem in het land van herkomst niet opgelost.”

Dat buitenlandse zwerfhonden het zo goed doen heeft veel met emotie te maken, zegt woordvoerder Niels Dorland van de Dierenbescherming. Er zijn tal van sites waar de dieren hartverscheurend worden aangeprezen. Neem de site van Stichting Dierenbemiddeling Europa. Daarop staan foto’s van naamloze honden met de tekst: “Wij zijn de honden in het dodingsstation in Spanje. Als er binnen 3 weken niemand zich voor ons meldt krijgen wij een spuitje.” Nummer 14.573 (vosbruine kleur, grote oren, hoge poten) kijkt angstig in de camera. Op de ‘In Memoriam’-pagina staan honden vereeuwigd die niemand wilde hebben: “Helaas mocht jouw gouden mandje niet op tijd komen. Rust zacht”.

Trap er niet in!!

Wie toch graag een rescue hond wil, kan bij Stray AFP informatie over betrouwbare stichtingen krijgen. Bij veel Nederlandse stichtingen worden honden eerst in een gastgezin geplaatst: daar kunnen ze een tijdje wennen voor ze naar hun definitieve baas gaan. Als het tussen baas en hond onverhoopt niet klikt, gaat de hond terug naar de stichting, die een nieuwe baas uitzoekt. Bedenk ook uit welk land je eventueel een hond zou willen adopteren.

Let wel op: Het blijkt dat Stray AFP niet helemaal up-to-date is wat betreft legale/bonafide stichtingen. Zij hebben stichtingen op hun lijst staan die op de zwarte lijst voorkomen. Daarom is het van belang dat je zelf goed onderzoek moet doen voor je in zee gaat met een stichting.

In 2015 hielden 199 stichtingen en organisaties in Nederland zich bezig met zwerfhonden in het buitenland. Daarvan richtten 138 zich daadwerkelijk op adoptie in Nederland, 33 zwerfdier stichtingen houden zich ook bezig met kattenadoptie.

Zorg voor de info die je nodig hebt; kijk of je het wel aankan, een hond met een rugzak heeft een hele andere aanpak nodig dan een puppie uit een nest. Ook een puppie uit het buitenland die op straat is geboren en opgegroeid, kan trauma’s hebben. Dat wordt vaak vergeten.

Want zeg nou zelf, wil jij die eigenaar zijn waarvan de buitenlandse geadopteerde hond is vermist of ontsnapt is en dood wordt aangetroffen? Bezint eer ge begint!!

4 april

Hond uit het buitenland? 5 aandachtspunten!

(c) 14 maart 2018 Angela van der Ploeg

2 gedachten over “Advocaat van de duivel… (rescue honden)

  1. Eerlijk gezegd heb je helemaal gelijk. Zo heb ik er ook altijd over gedacht. Toch ben ik bijna overstag gegaan. Gelukkig won mijn gezond verstand het.

  2. Mooi verwoord Angela. En ja, het is beter als ze in het land van herkomst de problemen aanpakken. Ook niet alle stichtingen hebben het goed voor met de honden. Raken ze vermist, trekken ze hun handen ervan af en goed begeleiden, ho maar. Ik heb bij een asielhonden dag in Arnhem een stichting meegemaakt, pfff. Hadden een ren met daarin ongeveer 20 poppen die net in Nederland waren gearriveerd en stinken… op mijn vraag of ze niet in quarantaine moesten, kreeg ik als antwoord dat ze in het land van herkomst al in quarantaine hadden gezeten. Einde dag 11 besproken en de andere opvangen, geen reacties.
    Tuurlijk zijn er veel goede Stichtingen die eerst een baasje zoeken en dan pas de hond naar Nederland laat komen. En inderdaad dan blijkt of er een klik is en zoniet nemen zij de hond terug of bij vermissing zoeken zij mee…
    Dus ja, het is dubbel, ik gun ze een goed forever huis.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.